Gedachten; de waarheid of slechts willekeur?

Gedachten; de waarheid of slechts willekeur?

Ik ben een slechte slaper. Ik wilde even zeggen “altijd al geweest”, maar dat is helemaal niet zo. Ik kan mij herinneren dat ik vroeger door onweer of andere harde geluiden heen sliep. Dat is alweer een tijd geleden – tegenwoordig gaat het allemaal wat minder. Grootste reden: een overactief brein. Wanneer het brein nog te actief is wanneer je gaat slapen, zal je merken dat je weer gemakkelijk wakker wordt. Je komt wel in slaap, maar bij het minste of geringste uit de omgeving springt het brein weer aan. Alsof je met één oog open slaapt en op je hoede bent voor gevaar. Gevaar dat er natuurlijk niet is, maar dat weet het brein dan weer niet.

Het fascinerende vind ik altijd dat ik precies weet wat er gaande is, maar dat het me niet lukt om er goed mee om te gaan. Het is een beetje als de loodgieter met de lekkende kraan of de relatietherapeut die zelf een slecht huwelijk heeft. Ik weet waar het overgrote deel van mijn gedrag (inclusief gedachten) vandaan komt en ik ken een groot aantal strategieën en oplossingen voor piekeren. Toch lukt me vaak maar matig om er goed mee om te gaan. Dat geeft ook gelijk aan hoe lastig het is om mijn eigen gedachten te managen. Ik geloof dat de eerste stap naar een goede relatie met je eigen gedachten het besef is dat het nooit ideaal gaat worden. Of juist wel, als ideaal voor je betekent dat het goed is, dat je er vrede mee hebt.

Wat kunnen we er wel aan doen? Misschien is het goed om ons eerst eens af te vragen wat een gedachte is. Ikzelf ben dol op een oefening uit het boek ‘Time to ACT!’ van Gijs Jansen & Tim Batink (hier te vinden ). Deze oefening heet ‘Registratie van je gedachten‘ en is open source te vinden op hun website (Ja, er zijn nog steeds mensen die graag delen, wat mij weer meer vertrouwen geeft in mijn medemens :-)). De oefening gaat als volgt:

Je neemt voor je de volgende afbeelding (Ik heb hem even een soort van nagetekend):

Oké, ten eerste: wat een enorme neus. En de lippen zijn ook niet echt goed gegaan. Het lijkt net alsof hij iets wil zeggen of dat hij zijn lippen heeft laten opspuiten (als we er vanuit gaan dat het een hij is, want het kan natuurlijk ook gewoon een zij zijn).

Terug naar de oefening. Neem 5 minuten de tijd – zet even een wekker – en schrijf álle gedachten op die je hebt. Alles wat omhoog komt, dus ook gedachten als “Deze oefening is stom” of “Waarom denk ik dit?”. Mijn gedachtespinsels gaan bijvoorbeeld: “hee, een pen” – “schrijven” – “school” – “mijn basisschooljuffrouw” – “een droom die ik ooit had waarin zij voorkwam” – enzovoorts. Ik denk ook heel vaak dingen als: “Hmm, het is echt raar dat ik deze gedachte heb”. Nou ja, je snapt het idee. Schrijven dus!! (of typen :-))

< niet verder lezen, eerst schrijven, anders dan werkt de oefening niet goed >

Als je hier toch bent verder gelezen zonder de oefening gedaan te hebben, dan … ben je een normaal mens, wat dat doet bijna iedereen, inclusief ikzelf vaak, haha.

Oké, beantwoord nu de volgende vragen:

  • Wat heb je gemerkt?
  • Wat voor gedachten kwamen er omhoog?
  • Waren deze positief, negatief of neutraal?

Waarschijnlijk heb je gemerkt dat er heel veel verschillende gedachten zijn. Soms positieve, dan weer negatieve, dan weer hele neutrale. Gedachten over gedachten. Gedachten volgend op andere gedachten. Herinneringen en ga zo maar door. Dan wil ik je nog één hele belangrijke vraag stellen:

“Als gedachten zo willekeurig zijn, is het dan niet raar dat we zo vaak voor de waarheid aannemen?”

Voor mij was dit een hele grote eyeopener. Een gedachte, iets wat zomaar omhoog komt, kan zoveel invloed hebben op wat ik voel en wat ik doe. En zolang ik mijn gedachten voor de volledige waarheid aanhoud en denk dat ze een functie hebben, blijf ik me er ook aan vasthouden en druk over maken. Een gedachte als “Oh, dat is echt onhandig” zegt dan opeens iets over mij als persoon. Gedachten als “Dat gaat je toch niet lukken” gaan dan opeens bepalen of ik wel of niet een actie uitvoer. En wanneer ik ’s avonds in bed lig, gaan gedachten over mijn dag, mijn verleden en mijn toekomst opeens bepalen of ik nu ontspan, tot rust kom en ga slapen of dat ik al malend, rondjes draaiend en gefrustreerd mijn nachtrust verpest.

Kijk eens of je wat meer afstand kunt nemen van een gedachte die je hebt. Dat kan je stimuleren door je taalgebruik te veranderen. In plaats van te zeggen “Ik denk …”, zeg je nu “Ik heb de gedachte …”. In plaats van zeggen “Ik vind …”, zeg je “Ik merk dat ik het idee heb dat …”. Wees kritisch op je gedachten!

Ik ga vanavond in ieder geval weer met goede intenties mijn relatie met mijn gedachten verbeteren 🙂

Meer leren over jouw mammoet en berijder?

Cursusaanbod

Aanmelden voor de blog

Wil jij op de hoogte blijven van mijn avonturen, worstelingen en overwinningen? Meld je aan!

Eerdere blogs

Baldadigheid inzetten om los te komen van ingesleten patronen In een artikel deze week [...]

april 4th, 2019|

Van een groot naar een klein(er) vraagstuk Wanneer we nadenken over het verbeteren van [...]

maart 11th, 2019|

Uitstellen; waarom doen we het en wat kunnen we eraan doen? We kennen het [...]

februari 13th, 2019|

Een kleine investering met een grote impact Elk moment dat we iets willen veranderen, [...]

februari 8th, 2019|

Gedachten; de waarheid of slechts willekeur? Ik ben een slechte slaper. Ik wilde even [...]

januari 25th, 2019|
2019-02-09T15:03:36+01:00

Eén reactie

  1. Eric Tabak januari 30, 2019 om 07:24- Antwoorden

    Loesje: Geloof niet alles wat je denkt!

Geef een reactie